مدرســـــــــه ی مامان هــــــــــــــــــــــامدرســـــــــه ی مامان هــــــــــــــــــــــا، تا این لحظه 7 سال و 7 ماه و 3 روز سن دارد

مــدرســـه ی مــامــان هـا

آموزش به اشتراک گذاشتن اسباب بازی ها

1393/3/25 6:0
نویسنده : یه مامان
2,546 بازدید
اشتراک گذاری

تا به حال شده کودکتان در یک جمع یا میهمانی، اسباب بازی یا وسیله ای را از کودک دیگری به زور بگیرد؟ احتمالا خیلی زیاد! در این مواقع ممکن است احساس ناراحتی کرده و با خود بگویید دیگران چنین قضاوت خواهند کرد که در تربیت کودکتان کوتاهی کرده اید؛ یا خوشحال شوید از اینکه کودکتان می تواند از عهده کارهای خودش بربیاید و جای خود را در جمع باز کند؛ شاید هم نسبت به چنین رفتارهایی بی تفاوت هستید و اهمیت چندانی برایتان ندارد.

صرف نظر از احساس شما، جنگ و جدال به خاطر اسباب بازی بین بچه ها، یک جنگ تمام نشدنی و همیشگی است که هیچ راهی هم ندارد. کودکان نسبت به وسایل خود احساس مالکیت داشته و چشم ندارند کودک دیگری به آنها حتی نگاه بکند، چه برسد به اینکه از آنها استفاده کند. با وجود این روانشناسان از والدین می خواهند تا نحوه تقسیم کردن وسایل و شریک شدن در اسباب بازی را از همان کودکی به فرزندان خود آموزش بدهند، تا فرزندان بتوانند در آینده مشارکت بهتری با دیگران داشته باشند.

علاوه بر این، هنگامی که کودک بتواند اسباب بازی مورد علاقه و ارزشمند خود را با دیگران سهیم شود و اجازه بدهد دوستانش نیز با آن بازی کنند، آینده بهتری داشته؛ بخشنده تر، مودب تر و مهربان تر هم خواهد بود.

مفهوم مالکیت

لازمه ی اینکه کودکی بتواند وسایل و اسباب بازی هایش را به اشتراک گذاشته و به دوستانش اجازه بدهد که از آن استفاده کنند، این است که درک درستی از مفهوم مالکیت پیدا کرده باشد. جا افتادن مفهوم مالکیت در ذهن کودک، این احساس را برمی انگیزد که به اشتراک گذاشتن تحت کنترل او است و کار خوبی است که وسایلش را به دیگران بدهد؛ نه صرفا دستوری که باید اطاعت شود. درک مفهوم مالکیت مانند سایر مراحل رشد کودک به تدریج شکل می گیرد.

اگر کودک دو ساله ای از دادن اسباب بازی هایش به دیگران خودداری کند، رفتاری طبیعی و مناسب سن خود انجام داده است. او با بزرگ شدن، نسبت به کودکان دیگر علاقمند شده، از بازی با آنها لذت می برد؛ و به نحوی بسیار تدریجی، احساس بخشش و انسان دوستی در او شکل می گیرد.

وقتی کودک به سه سالگی رسید، از بازی با کودکان دیگر بیشتر لذت می برد، بنابراین می توان بازی های جمعی، به اشتراک گذاشتن و رعایت نوبت را به او آموزش داد. البته کودکان در این سن هنوز مفهوم نوبت را به خوبی درک نمی کنند، بنابراین در مواقعی مانند توپ بازی باید رعایت نوبت را به آنها یاد داد.

کودکان چهار ساله هنوز به آن اندازه دست و دل باز نشده اند که اسباب بازی موردعلاقه خود را برای بازی به کودک دیگر واگذار کنند؛ ولی ممکن است چیز دیگری را که فعلا به آن احتیاج ندارند در اختیار دیگری قرار دهند. در هر حال هنوز زود است که این قبیل کودکان را به حال خود رها کنیم وباید همیشه یک نفر دورادور مراقب آنان باشد تا نوبت را رعایت کرده و با اسباب بازی های خود به صورت مشترک بازی کنند.

کودکان پنج ساله نوبت گرفتن در بازی را زود یا می گیرند و به آنچه به دیگران تعلق دارد، احترام می گذارند؛ دیگر اسباب بازی های دیگران را از دست آنان نمی قاپند و به زور از دست شان نمی رباید. البته ممکن است هنوز نزاع و دعوا بین این کودکان دیده شود ولی نه به آن حد که مراقبت دائم لازم باشد.

هنگام ورود به مدرسه، کودکان به این حد از توانایی رسیده اندکه بین «مال من» و «مال دیگری» تفاوت قائل شوند. در این سن کودکان باید مالک چیزی باشند؛ مثلا در منزل حتی الامکان اتاق جداگانه ای داشته باشند و اگر امکان ندارد یک کمد مخصوص یا طاقچه ای از اتاق، جعبه، کارتن و ... به آنها اختصاص داشته باشد تا وسایل شان را دور از دسترس دیگران نگهداری کنند.از این طریق حس مالکیت و مراقبت از وسایل خود را یاد می گیرند.

آموزش به اشتراک گذاشتن

با توجه به آنچه در مورد رشد مفهوم مالکیت در کودکان گفته شد، کارشناسان معتقدند کودکان در سنین ۵-۴ سالگی در مرحله ای هستند که می توانند مفهوم «به اشتراک گذاشتن» اسباب بازی یا هر وسیله دیگری با دوستانشان را یاد بگیرند و از آن لذت ببرند. برای آموزش این مفهوم می توانید از راهکارهای زیر کمک بگیرید.

1-      استفاده مشترک از اسباب بازی و وسایل را مفرح و سرگرم کننده کنید.

به کودک خود بازی های گروهی را که در آن همه برای یک هدف بازی می کنند، آموزش دهید. مثلا با یکدیگر پازل درست کنید و برای گذاشتن تکه های آن نوبت بگیرید. همچنین می توانید کارها را تقسیم کرده و آنها را با مشارکت هم انجام داده؛ و در انجام آنها همکاری، رعایت نوبت و دوری از خودخواهی را تمرین کنید.

2-     هرگز خساست وی را ملامت نکنید.

اگر شما فرزندتان را خسیس یا خودخواه خطاب کنید، در واقع این ویژگی را در مورد او پذیرفته اید. وقتی کودک هنوز معنی سخاوت را نمی داند و برای آن آمادگی ندارد این سرزنش جز تحقیر کودک و در هم شکستن اعتماد به نفس او سودی به دنبال ندارد. همچنین اگر فرزند خود را مجبور کنید که از هر آنچه در اختیار دارد ببخشد، این روش اجباری از او یک انسان سخاوتمند نمی سازد بلکه باعث رنجش خاطر وی می شود.

3- با کودک خود در این مورد گفتگو کنید.

وقتی کودک برای حفظ اسباب بازی هایش نزد خویش، مشاجره می کند، به او کمک کنیدتا هر آنچه که اتفاق می افتد به درستی درک کند. اگر کودکی چیزی را پشتش گرفته و به کسی نمی دهد، برایش شرح دهید که با این کار دوستانش در مورد او ممکن است چه فکری کنند. ضمن اینکه به کودک کمک کنید تا احساسش را بیان کند. وقتی کودک از خود خست نشان می دهد در مورد علت این کار از او سوال کنید زیرا با توضیحاتی که کودک می دهد بهتر می توانید متوجه شوید که اشکال در کجای کار است.

4- به کودک خود برای حل مشکلات آموزش دهید.

اگر کودک شما به اسباب بازی که همبازی او هم می خواهد، محکم چسبیده و حاضر نیست آن را به کسی بدهد، فرصت فکر کردن به او بدهید. و با روشن کردن مفهوم تقسیم اسباب بازی و وسایل، به او بگویید اگر کودکی هم در مورد این کار را بکند می تواند چقدر ناخوشایند باشد. او را تشویق کنید که نوبتی با آن وسیله بازی کنند و در تعیین زمان بازی هر کدام از کودکان نیز به آنها کمک کنید. کودکان کم سن و سال درک درستی از شراکت ندارند و تصور می کنند وقتی وسیله ای را به کسی بدهند، برای همیشه آن را از دست خواهند داد. به او توضیح دهید که به اشتراک گذاشتن اسباب بازی به معنی از دست دادن آن نیست و وقتی یکی از اسباب بازی هایش را به دوستی می دهد، دوستش از بازی کردن با آن خشنود و خوشحال می شود و بعدا آن را به او بازمی گرداند. همچنین اگر او اسباب بازی هایش را در اختیار دوستانش قرار دهد امکان استفاده از اسباب بازی های دوستان خویش را نیز به دست خواهد آورد.

5- فضای بازی را آماده کنید.

پیش از ساعت بازی اگر وسیله ای وجود دارد که کودک ترجیح می دهد با کسی تقسیم نکند به او کمک کنید تا جایی مناسب برای پنهان کردن آن پیدا کند. همچنین از او بخواهید لوازمی را که می تواند در بازی گروهی وارد کند با خود بردارد. با این کار کودک از لحاظ ذهنی در فضایی قرار می گیرد که آمادگی به اشتراک گذاشتن لوازمش را دارد. از همبازی کودک هم بخواهید چند اسباب بازی با خود بیاورد. وقتی کودک ببیند که تنها او نیست که باید اسباب بازیش را در اختیار دیگری قرار دهد، بیشتر تشویق به این کار می شود.

6- از وسایل کودک خوب استفاده کنید.

اگر کودک ببیند از وسایلش به خوبی استفاده نمی شود، حاضر نیست آنها را حتی برای مدت زمان کوتاه هم به کسی بدهد. مراقبت کنید خواهر و برادر کودک یا دوستان وی از لوازمی که از کودک امانت می گیرند به خوبی مراقبت کنند.

7- کودک را با مثال راهنمایی کنید.

بهترین شیوه برای اینکه کودک شما بخشندگی را بیاموزد، مشاهده آن است. برای این منظور می توانید مثلا بستنی خود را با او شریک شوید یا روسری خود را به او بدهید تا از آن به عنوان شنل زور و استفاده کند. هر کدام از این کارها را که انجام می دهید به موضوع استفاده مشترک از یک وسیله اشاره کنید.

نکته پایانی:

توجه داشته باشیدکه به وی بیاموزید علاوه بر اسباب بازی و لوازم، احساسات و عواطف نیز قابل تقسیم کردن و به اشتراک گذاشتن هستند. موقعیتی را فراهم آورید تا بده بستان های شما، مصالحه کردن های شما و بخشندگی شما را مشاهده کند.

 منبع:آفتاب

پسندها (6)
نظرات (7) مشاهده جعبه ارسال نظر
انصراف
مامان فرنيا
25 خرداد 93 7:41
سلام صبح زيباتون بخير خيلي ممنون از مطلب بسيار مفيدتون با خواندن هر پاراگراف به رفتارهاي خودم با دخترم فكر ميكردم جاهايي كه درست رفتار كرديم و جاهايي كه به غلط راه را رفته ايم اما خوشحالم كه اين وب اين فرصت را ايجاد ميكنه كه به نادانسته هامون غالب بشيم و بقول شما يك مادر ميدونستي بشيم و بهترين مطلبي كه باز هم اينجا ياداوري شد رفتار درست خودمان در برخورد با ديگران بهترين راه اموزش فرزندمان است و يك مورد ديگه اينكه بايد به بچه ياد بدهيم مشاركت چيه نه اينكه بزور مجبورش كنيم وسيله اي را با ديگران شريك بشه
یه مامان
پاسخ
سلام مامان عزیز وقت شما هم به خیر و شادی خیلی ممنونیم که مثل همیشه با دقت و توجه مطالب رو مطالعه می کنید و سعی می کنید اونا رو به صورت عملی به کار ببرید. باور کنید شما همینجوری هم مامان میدونستی هستید و همین که دنبال یادگیری و تشنه ی آموختن هستید خودش گویای همین مطلب هست. براتون آرزوی موفقیت داریم و امیدواریم که بتونید به بهترین شکل فرنیا جون رو رشد و پرورش بدید
مامان گلها
25 خرداد 93 8:55
سلام خیلی مفید بود
یه مامان
پاسخ
سلام مامان عزیز قابل شما رو نداشت خوشحالیم که اینطور بوده، این هم از همون دسته مطالبی بود که بهتون قولش رو داده بودیم
بابا و مامان
25 خرداد 93 9:25
سلام صبح بخیر الان اومدم سر بزنم دنبال کاری باید برم حتما برگشتم میام با دقت می خونم
یه مامان
پاسخ
سلام مامان عزیز وقت شما هم به خیر وشادی، ممنون که اعلام حضور کردید منتظر نظرات خوبتون هستیم
مامان شاران
25 خرداد 93 12:36
سلام ممنونم واقعا بعضی وقتها بعضی بچه ها رو میبینیم که خیلی خسیس هستند چندوقته پیش مراسم نامزدی برادرزادم رفته بودیم چندتا بادکنک بود که همسرم بین بچه ها پخشش کرد یکی از بچه ها بادکنک شارانو ترکوند و خودش 2تا داشت و یکی از اونها رو به شاران نداد و شاران حسابی گریه کرد
یه مامان
پاسخ
سلام مامان عزیز شاران عجب حسی داشتید شما در اون لحظه حتما خون جلوی چشماتون رو گرفته بوده
مامان پریسا
26 خرداد 93 1:39
از این که مطلب مورد نیازمونو سریع اماده کردید ممنونم.... فقط یه نکته به ذهنم رسید و اینه که به اشتراک گذاشتن وسایل تا حدی به شناخت بچه از همبازیهاش هم بستگی داره. چون این مورد برام تجربه شده واسه همین به نظرم مهم اومد. مثلا پریسا بچه های خاله رو خیلی دوست داره و خیلی راحت برای اونا بخشش میکنه و حتی وقتی یکجا جمع میشن به تعداد بچه ها از خونه وسیله برمیداره بدونه این که من در این مورد چیزی بهش یاد داده باشم.... ولی همون طور که در پست های قبلی گفتم، چند روز پیش در مراسمی بودیم که پریسا تنها بازی میکرد. وقتی دختر بچه ها اومدن سراغش با این که تعداد وسایل بازی زیاد بود ولی چون اونها رو نمیشناخت حاضر نشد بهشون بده و شریکشون کنه.... و من هم دخالت نکردم البته سعی کردم به خواسته ی دخترم احترام بذارم.
یه مامان
پاسخ
خواهش میشه مامان عزیز، قابل شما رو نداشت. امیدواریم که براتون مفید واقع بشه از نکته ای که ذکر کردید هم خیلی ممنونیم، ما هم این مساله رو درباره ی بچه های اقوام تجربه کردیم و این نشون از اعتماد و اطمینان خاطری هست که بچه ها با استفاده از شناختی که از هم دارن نسبت به بچه های دیگه پیدا می کنند.
مریم مامان دونه برفی
26 خرداد 93 8:59
سلام و خدا قوت. شکر خدا من در مورد این موضوع حداقل فعلا مشکلی ندارم. امیرعلی وقتی یه بچه میره تو اتاقش دوست داره اسباب بازیهاشو بیارهو تا با هم بازی کنن.تا بعد چی پیش میاد خدا میدونه ....
یه مامان
پاسخ
سلام مامان عزیز الحمدلله، ان شاالله که با برخورد صحیح و آموزش هایی که در همین راستا بهش میدید همین رویه اش ادامه پیدا کنه
مامان شبنم
26 خرداد 93 18:42
سلام جالب بود خوشحال شدم که روش خودم هم در مطلب بود روش من روش شماره 5 هست یعنی چه مهمون بیاد چه بریم مهمونی سعی می کنم اسباب بازی ای در دسترس بچه ها باشه که ازش تعداد زیاد باشه و تک نباشه مثل خونه سازی توپ های کوچیک ....
یه مامان
پاسخ
سلام مامان عزیز شبنم خب بــــــــــــــــــــــــله شما هم جزء «مامان های میدونست» مدرسه هستید دیگه، مگه شک داشتید! توجه به همین نکته های ریز توسط والدین میتونه جلوی خیلی از تنش های بین بچه ها رو بگیره
1