نغمه دینی 19؛ یه دل دارم...

شده تا حالا بچه اتون یه شعری بخونه که همینطور نگاش کنید و اشکتون ناخودآگاه جاری بشه؟
وقتی حرف دل از زبون بچه شنیده بشه، یکی از اون موقع هاست که احساسات آدم یهو به وجد میاد و شبنم های تو چشاش دیگه طاقت نمیارن و سرازیر میشن.
من به شخصه هر وقت پای شیعه بودن و مخصوصا امام علی (ع) در میون باشه، همچین حالتی بهم دست میده. وقتی این شعر رو دیدم سریع به دخترم یاد دادم و احساس کردم که این از همون شعراست. بخاطر همین گفتم شما رو هم از این حظ قشنگ بی بهره نکنم.
هم خیلی شعرش کوتاهه و هم به خاطر آهنگ آشناش خیلی زود بچه ها از بر میشن. من دو بار برای دخترم خوندم و دفعه ی سوم دخترم گفت حالا من بخونم.
نکته ای که توی یاد دادن شعر به بچه ها باید رعایت بشه، حالا نه فقط این شعر ، بلکه هر شعر دیگه ای، اینه که بچه ها احساس نکن که دارن آموزش شعر می بینن، بلکه ما باید خودمون اون رو بخونیم و توی بازی هامون اون رو به کار ببریم و بعد از تکرار به دلیل حافظه ی بالای بچه ها، ناخودآگاه حفظشون میشه.
منم موقع خواب گفتم میخوای برات یه لالایی جدید بخونم؟ و وقتی دخترم موافقت کرد براش دو بار متوالی اون رو خوندم و تمام مدت دخترم به دهنم نگاه می کرد و بعد یاد گرفت.
با هم بخونیم:
یه دل دارم حیدریه عاشق مولا علیِ (علیه السلام)
من این دلو نداشتم از تو بهشت برداشتم
خدا بهم عیدی داد عشق مولا علی (علیه السلام) داد



نغمه دینی 19؛ یه دل دارم... 

